• سه شنبه،27 اردیبهشت 1401
  • ورود
اوقات شرعی
       
      •  
        منبع خبر :
        تعداد بازدید: 412
        کد: 39020
        تاریخ انتشار:
        ۱۳۹۳/۰۲/۰۲

        اصلاح مسیر «استقبال از بهار» در بستر هنر و هویت

        طرح «استقبال از بهار» و به‌دنبال آن، نصب المان‌های نوروزی در مشهد از سال‌ها پیش آغاز شد و با وجود نقدهایی که به شکل اجرای آن وارد می‌شد...
         اصلاح مسیر «استقبال از بهار» در بستر هنر و هویت

        طرح «استقبال از بهار» و به‌دنبال آن، نصب المان‌های نوروزی در مشهد از سال‌ها پیش آغاز شد و با وجود نقدهایی که به شکل اجرای آن وارد می‌شد، مشهد را به‌عنوان شهری پیش‌گام در عرصه زیباسازی فضاهای شهری در کشور مطرح کرد. این پیش‌گامی به‌شکلی بود که حتی شهرهایی همچون تهران، اصفهان و... در این عرصه به پیروی از الگوی مشهد برای زیباسازی شهر در روزهای تعطیلات نوروزی پرداختند. امسال نیز با وجود تغییر مدیریت شهری و تقارن نوروز با ایام شهادت حضرت زهرا(س)، طرح استقبال از بهار به‌شکل ویژه‌ای اجرا شد و مانند هر اقدام مشابه دیگری، نقدونظرها و حرف‌وحدیث‌هایی را متوجه خود کرد. اکنون که بیش از یک ماه از آغاز بهار و اجرای این طرح در نوروز1393 می‌گذرد، شاید بتوان با اطمینان بیشتری به بررسی این رویداد پرداخت. مدیر امور هنری شهرداری مشهد و دو تن از هنرمندان مشهدی که در دوره‌های مختلف دست‌اندرکار طرح استقبال از بهار بوده‌اند، با شرکت در میزگرد روزنامه شهرآرا با موضوع المان‌های نوروزی، درباره چندوچون این طرح و دیروز و امروز و فردای آن سخن گفته‌اند. بخشی از این گفتگو را در ادامه می‌خوانید.
        شهرآرا: اگر پیشینه‌ای به نام «استقبال از بهار» در مشهد نداشتیم، آیا باز هم مدیریت هنری شهر مشهد این طرح را از سال 1393 آغاز می‌کرد؟
        هادی عرفان، مدیر امور هنری شهرداری مشهد: نه! مشهد شهری است که 220روز در سال به مناسبت‌های مختلف، در وضعیت ویژه قرار دارد؛ برخلاف دیگر شهرهای بزرگ دنیا که درنهایت 10روز چنین وضعیتی دارند. مشهد در بیشتر روزهای سال غیرعادی است و حجم ترافیک، تعداد زائر و... در آن غیرقابل پیش‌بینی است. همچنین این شهر در هر سال به‌طور میانگین 50هزار نفر مهاجر می‌پذیرد. مجموع این عوامل باعث می‌شود که مشهد از نظر فرهنگی شناور باشد. برای شهری که به‌اصطلاح 40تکه است، به‌شکل عادی نمی‌توان تصمیم‌گیری کرد.
        برای مدیریت چنین شهری، باید عمومیت انواع قومیت‌ها، فرقه‌ها و فرهنگ مهاجران را به رسمیت بشناسیم تا باب گفتگو باز شود. باید ببینیم چه خاطره مشترکی در میان مردم این شهر وجود دارد که این خاطره مشترک ذهنی فصل مشترکی با حوزه مدیریت شهری داشته باشد. وجود چنین مسائلی، فضا را برای کار در حوزه مدیریت شهری بسیار سخت کرده است. در مشهد با حجم گسترده‌ای از مردم مواجهیم که پیشینه ذهنی مشترکی ندارند. شاید بتوان گفت تنها باب مشترک گفتگو میان مردم این شهر با مدیریت شهری، مبلمان شهری است. نیمکت‌ها، باجه‌های تلفن، ایستگاه‌های اتوبوس و... اجزای این باب مشترک هستند. پیچیدگی مدیریت هنری در شهر مشهد نیز کاملا روشن است. در اصطلاح معماری، به شهری مانند مشهد، شهر «ناخوانا» می‌گویند، به این دلیل که سیمای شهری آن ابهام دارد و اسم‌های تکراری و چهارراه‌های مشابه در آن بسیار است. در چنین شهری، احساس هویت به شهروند
        دست نمی‌دهد.
        بنابراین کار سختی است که بخواهیم این مسائل فرهنگی را با طرحی مانند نصب المان‌های نوروزی جبران کنیم. المان‌های موقت در واقع تسکین موقت است و درمان نیست. امسال ما در مدیریت امور هنری شهرداری مشهد، تلاش کردیم با حفظ اصالت، مسیر حرکت قطار طرح استقبال از بهار را ترمیم کنیم. البته باید بگویم که این ترمیم در حالت عادی نبود. ما زمان کافی نداشتیم و اتفاقات موازی در کشور شروع شده بود؛ در نتیجه پیمانکاران قوی با بقیه شهرها قرارداد بسته و مشغول کار بودند.
        شهرآرا: بسیاری از مردم، هنر شهری را در مشهد با المان‌های نوروزی می‌شناسند. آیا المان‌های نوروزی را می‌توان در حوزه هنر شهری تعریف کرد؟
        حسین ششکلانی، گرافیست و مدرس نقاشی: این بحث که آیا المان‌های نوروزی اساسا هنر هستند یا نه، باید در زمان مناسب و در فضایی مانند یک همایش تخصصی مطرح شود. اما درباره المان‌های نوروزی مشهد باید بگویم که آنچه در آغاز انجام شد، با اتفاق‌هایی که در ادامه افتاد، متفاوت بود. ما چند دهه است که به‌دنبال هویت می‌گردیم. هویت هنری نیز یکی از گم‌شده‌های ماست. هنرمندان مشهدی می‌خواستند فعالیتی انجام دهند و در جستجوی فضایی برای کار بودند. طرح استقبال از بهار نیز فرصت مغتنمی برای هنرمندان تجسمی بود که کارهایشان را در معرض دید و قضاوت عموم مردم قرار دهند. نظر من درباره المان‌های نوروزی این است که باید مردم را در این عرصه به مشارکت فرابخوانیم.
        در نگاه تخصصی، سه نوع فعال هنری داریم؛ مردم علاقه‌مند به موضوعات هنری، هنرمندان آماتور و هنرمندان حرفه‌ای. در طرح استقبال از بهار، ما باید مشارکت مردمی را به حدی گسترده کنیم که هر سه نوع از این فعالان هنری پای کار بیایند و در اجرای این طرح سهمی داشته باشند. اگر این طرح تبدیل به یک رفتار اجتماعی گسترده شود، ضریب امنیت روانی مردم را افزایش می‌دهد و سواد دیداری مخاطبان را نیز بالا می‌برد.
        به نظر من تا کنون برای این اتفاق خوشایند، استراتژی خاصی تعریف نشده است تا هدفمند باشد. مدیران شهری زحمت کشیده‌اند، اما امروز باید نگاه طوری باشد که گستردگی در حوزه فعالان این طرح ایجاد شود و به‌سوی المان‌های دائمی برویم.
        شهرآرا: المان‌های نوروزی در طی سال‌های گذشته تبدیل به یک مطالبه مردمی شده و شور و نشاط خاصی در میان شهروندان ایجاد کرده است. آیا المان‌های نوروزی امسال هم این شور و نشاط را به مردم منتقل کرد؟
        حسین یزدی؛ طراح گرافیست: به‌‌نظر من در بحث هنر شهری، نکته مهم این است که در ابتدا باید تفکری پشت همه طرح‌ها باشد. وقتی در شهرهای بزرگ دنیا اقدامی هنری انجام می‌شود، این اقدام بر اساس هویتشان شکل می‌گیرد. ما هم باید در مشهد تفکری داشته باشیم و بر اساس آن تفکر، اجرای طرح المان‌های شهری را دنبال کنیم. مدیران باید تکلیف خود را روشن کنند که آیا می‌خواهیم مشهد را شهر زیارتی نشان دهیم یا شهر توریستی؟ اگر آن تفکر اولیه وجود داشته باشد و تکلیفمان با شهر مشهد روشن شود، آن‌گاه می‌توانیم با استفاده از المان‌ها برای مردم خاطره‌سازی کنیم و ذهنیت آدم‌ها را با هم گره بزنیم.
        ششکلانی: همیشه مدیران نباید این خط‌مشی و تفکر را مشخص و به هنرمندان دیکته کنند. این‌گونه کارها باید از پایین به بالا باشد. نباید از مدیران توقع داشته باشیم که برای هنرمندان نقشه راه تهیه کنند. به نظر من اگر کارهای صنفی در میان اقشار مختلف هنرمندان تقویت شود و هنرمندان به تفکر و نقشه راه مشخصی برسند، مدیران نیز متوجه قضیه می‌شوند.
        یزدی: به‌هرحال باید نقشه راه داشته باشیم تا اگر مدیران شهری تغییر کردند، تکلیف هنرمندان روشن باشد و منتظر اعمال نظرات مدیر جدید نباشند.
        شهرآرا: امسال احساس شد که نقش المان‌های نوروزی در شهر کم‌رنگ شده است. شکل المان‌ها، نوع چیدمان و جانمایی‌ها به شکلی بود که به نظر می‌رسید دیدگاه منتقدانه مدیریت کنونی در برابر پیشینه طرح استقبال از بهار، در آن نمود داشته است.
        عرفان: ما در برابر این سوال تاریخی قرار داشتیم که آیا می‌توانیم چهره یک شهر ملی مانند مشهد را طور دیگری به مخاطب نشان دهیم؟ آیا این درست است که چهره یک شهر مذهبی را طوری نشان دهیم که زائر با تصویر «کلاه‌قرمزی» به شهر خود برگردد؟ تا چه حد اجازه داریم که با تصویر ذهنی مردم از مشهد بازی کنیم؟
        امسال خروجی آثار طوری بود که همه سبک‌ها را در میان آثار برگزیده می‌دیدیم؛ کودکانه، شاد، واقع‌گرایانه، جنگی، مذهبی، انتزاعی و... ما هم در انتخاب المان‌ها برای نصب در شهر، خودمان را به سبک خاصی محدود نکردیم. نظرسنجی‌ها نشان می‌داد که مردم از سال1390 به بعد، از کارهای بزرگ‌نمایی شده استقبال کمی کرده‌اند. ما هم بر همین اساس، امسال از آثار بزرگ‌نمایی شده استفاده نکردیم. یکی از المان‌هایی که امسال مورد استقبال و پسند مردم قرار گرفت، «قطار زیارت» بود که در اندازه واقعی است.
        شهرآرا: مردم در برخی سال‌ها از آثار بزرگ‌نمایی شده استقبال خوبی داشتند. آیا نمی‌شد در بخشی از کار به علاقه آن‌ها هم احترام گذاشت؟
        ششکلانی: در سال‌های اخیر، بسیاری از طراحان و سازندگان المان‌ها در مشهد به تکرار رسیده‌اند و به‌اصطلاح کفگیرشان به ته دیگ خورده است. امسال بسیاری از آثاری که برای داوری به دست ما رسید، حرفی برای گفتن نداشت. اگر سطح المان‌های نوروزی امسال در مقایسه با بعضی سال‌ها پایین بود، نمی‌توان داوران و مدیران را مقصر دانست. همه اقشار از همه شهرهای کشور برای ما طرح فرستادند، اما داوری خوب وقتی اتفاق می‌افتد که آثار خوب بیشتری به دست داوران برسد و انتخاب سخت باشد.
        هنرمندان در این حوزه نیاز به بازسازی و احیا دارند. باید در دانشگاه‌ها و همایش‌های تخصصی، این موضوع آسیب‌شناسی شود و به‌تبع آن، طرح‌ها و ایده‌های هنرمندان نیز به‌روز شود. برای مثال، از میان 1800طرحی که برای داوری به دست ما رسید، فقط 70 اسب وجود داشت. در این وضعیت نمی‌توان توقع داشت که دست داوران و مدیران برای انتخاب آثار قابل قبول باز باشد. امسال هیچ کدام از طرح‌ها شگفت‌انگیز و وجدآور نبود.
        شهرآرا: آیا المان‌های نوروزی امسال قابل دفاع است؟
        ششکلانی: از نظر مدیریتی قابل دفاع است، اما از نظر هنری قابل دفاع نیست. پیشنهاد من این است که سطح گسترده‌تری از علاقه‌مندان را در این طرح به مشارکت دعوت کنیم. اگر این گستردگی در سطح طراحان و سازندگان المان‌ها ایجاد شود، می‌توانیم المان‌های بهتر و متنوع‌تری را شب عید رونمایی کنیم.
        باید تاکید کنم که در حوزه آموزش ضعف داریم. هنرمندانی که به‌عنوان طراح و سازنده المان فعالیت می‌کنند، باید به‌طور مداوم آموزش ببینند و سواد هنری و دیداری خود را بالا ببرند. ما که به‌عنوان داوران این جشنواره فعالیت می‌کنیم هم باید سوادمان را بالا ببریم و این امر جز با برگزاری همایش‌های تخصصی و آموزش میسر نمی‌شود. در چنین وضعیتی است که می‌توانیم با مشارکت هنرمندان حرفه‌ای و آماتور، به‌سوی طراحی و ساخت المان‌های دائمی ارزشمند در شهر مشهد برویم.
        یزدی: آن خط‌مشی و تفکری که باید وجود داشته باشد، جای خالی‌اش را اینجا نشان می‌دهد. ما هنوز نمی‌دانیم که المان‌های نوروزی باید مخاطب مردمی را درگیر کند یا نه. از سوی دیگر، می‌توانیم المان‌های انتزاعی با ارزش هنری بیشتر بسازیم که شاید مردم به آن توجه نکنند، اما اگر دائمی باشد، به مرور سواد دیداری مردم را ارتقا می‌دهد.
        شهرآرا: شعار طرح استقبال از بهار این است که می‌خواهد بهار را زیباتر کند. آیا این شعار نمی‌تواند به‌عنوان خط‌مشی تلقی شود؟
        یزدی: باید آثاری تولید کنیم که مردم با آن‌ها ارتباط برقرار کنند، در عین حال که سطح آثار نباید نازل باشد. این روشن است که برخی آثار امسال خوب بودند، اما اندازه و جانمایی مناسبی نداشتند. شاید برخی طرح‌ها هم خوب بودند، اما هنگامی که برای ساخت آن‌ها برآورد قیمت صورت می‌گرفت، مدیران ترجیح می‌دادند با هزینه کمتری آن‌ها را بسازند. این مسئله باعث شد که طرح‌های برخی هنرمندان قربانی مسئله بودجه شود. به نظر من دلیل اینکه کارهای سال گذشته بیشتر از کارهای امسال به چشم مردم آمد، بزرگ بودن آثار پارسال بود. امسال با همه زحماتی که کشیده شد، به‌دلیل اندازه واقعی‌تر المان‌ها در مقایسه با سال گذشته، مردم کارها را ندیدند و نقدها بیشتر شد. در حالی که ارزش هنری کارهای امسال بسیار بیشتر از کارهای سال گذشته بود.
        عرفان: شهرهای زیادی در دنیا هستند که کار میزبانی را انجام می‌دهند و در آن‌ها اقداماتی برای زیباسازی فضای شهری در مناسبت‌های مختلف انجام می‌شود. زیباسازی شهری، تکنیک‌های متنوعی دارد که یکی از آن‌ها المان است و یکی از انواع المان، المان موقت است. بنابراین تکنیک‌های زیادی برای فضاسازی و زیباسازی شهری وجود دارد که ما به سراغ آن‌ها نرفته‌ایم. ضمن اینکه تعریف ما از المان موقت هم درست نیست. امسال المانی داشتیم که 8تن وزن داشت. آیا حجمی به این سنگینی را می‌توان المان موقت به شمار آورد؟ به نظر من اگر فناوری ساخت المان موقت به‌معنی درست کلمه را وارد کنیم، کارهای سال‌های آینده بهتر خواهد شد.
        ششکلانی: ابتدا باید تفاوت کار جشنواره‌ای با کار دائمی مشخص شود. اگر بودجه زیباسازی را برای ساخت المان‌های دائمی هزینه کنیم، این المان‌ها با جذب گردشگر، قطعا سوددهی خواهند داشت. اگر می‌بینید در شهرهای بزرگ و پیشرفته دنیا کار زیباسازی به شکل مطلوبی انجام می‌شود، به این دلیل است که آن‌ها برآورد هزینه و درآمد را به درستی انجام می‌دهند و المان‌هایی می‌سازند که تا مدت‌ها برای آن‌ها سوددهی دارد.
        شهرآرا: به نظر می‌رسد مشکل با تغییر شکل برگزاری حل نمی‌شود. چه کار باید بکنیم که هنرمندان تفاوت کار دائمی با کار جشنواره‌ای بدانند؟ آیا فقط برگزاری همایش‌های تخصصی یا برنامه‌های آموزشی می‌تواند این مشکل را حل کند؟ آیا مدیریت شهری نمی‌تواند در تعامل با مردم و با توجه به علاقه آن‌ها جهت کار را تغییر دهد؟
        عرفان: سه گونه هنر داریم. هنر آوانگارد را فقط هنرمندان می‌فهمند و مردم عادی با آن ارتباط برقرار نمی‌کنند. هنر پوپولیستی را مردم می‌پسندند، اما هنرمندان آن را هنر نمی‌دانند. گونه سوم هنری است که عوام آن را می‌فهمند و خواص آن را می‌پسندند. در حوزه هنر شهری باید این گونه سوم از هنر را به‌عنوان معیار مدنظر قرار دهیم.
        شهرآرا: آثار امسال از نظر کمیت چگونه بودند؟ به نظر می‌رسد به دلیل کم بودن، چنان که باید و شاید به چشم نیامدند.
        عرفان: از آنجا که آثار سال گذشته از نظر اندازه، غیرعادی بودند، عادت بصری مردم را تغییر داده بودند و المان‌های امسال به چشم نیامدند. این در حالی است که المان‌های شهری باید با مبلمان شهری همخوانی داشته باشد. در سال‌های گذشته، اندازه بزرگ برخی المان‌ها در کیفیت ترافیکی شهر اختلال ایجاد کرده بودند. امسال در محل‌های پررفت‌وآمد المان نصب نکردیم، چون همان‌طور که زیباسازی مهم است، ترافیک هم اهمیت دارد. شاید برخی المان‌های امسال جای دفاع نداشته باشند، ولی برای تک‌تک اقدامات امسال، ساعت‌ها با متخصصان بحث و تحلیل داشتیم.
        امسال در مکان‌یابی، تناسب‌سنجی، داوری و... تا حد امکان کار کارشناسی انجام شده است. فقط دو مشکل اصلی داشتیم؛ زمان و بودجه. با توجه به محدودیت زمانی و بودجه، باید دفاع‌ها و نقدها منطقی باشد.
        یزدی: با وجود پیش‌فرض‌هایی که امسال وجود داشت، اتفاقی که در همین زمان کم افتاد، بسیارخوب بود. اگرچه نقدها و ایرادهایی به کارهای امسال نیز وارد است، اما در مجموع و با نگاهی منصفانه باید بگوییم که کارهای امسال قوی‌تر از کارهای سال گذشته بودند. فقط مشکلی که وجود داشت، این بود که آثار به‌درستی دیده نشدند.
        عرفان: یکی از نتایجی که از نظرسنجی‌های مردمی دریافت کردیم، این بود که جانمایی المان‌ها مناسب بوده است. با توجه به نقدهایی که برخی متخصصان به جانمایی‌های امسال داشتند، برای خود ما هم جالب بود که مردم از آن رضایت داشتند.
        یزدی: از این نکته نباید گذشت که برخی طرح‌های امسال حیف شدند. من از نزدیک شاهد بودم که بخشی از زحمات هنرمندان و مدیریت امور هنری مشهد به‌دلیل جانمایی یا ساخت نامناسب زیر سوال رفت.
        عرفان: در همین مدت زمانی کمی که داشتیم، کار بررسی طرح استقبال از بهار، حدود 13هزار نفرساعت کار برد و حدود 400ساعت نیز داوری‌ها طول کشید.
        شهرآرا: یکی از تکنیک‌های زیباسازی شهری، نقاشی دیواری است. با وجود اینکه مشهد از این نظر پیشینه خوبی دارد، به نظر می‌رسد امسال به نقاشی دیواری کمتر توجه شده است. آیا مدیریت شهری اعتقادی به این تکنیک برای زیباسازی شهر دارد؟
        عرفان: نقاشی دیواری یک مرهم است، درمان نیست. نقاشی در آفتاب مشهد حداکثر پنج‌سال دوام دارد. با توجه به وسعت شهر مشهد، به طور میانگین، هر پنج‌سال یک‌میلیون مترمربع باید نقاشی شود. در هیچ کدام از شهرهای دنیا این سطح وسیع را نقاشی نمی‌کنند، بلکه آن‌ها نمای شهری با رویکرد تبلیغاتی می‌سازند که سوددهی بسیارخوبی نیز دارد. با این حال، امسال 4هزارو238 مترمربع نقاشی دیواری داشتیم. هرچند برنامه ما مفصل‌تر بود، ولی به صلاحدید مدیریت شهری همین‌قدر نقاشی کردیم. برنامه‌ای هم برای نقاشی پل‌های عابر پیاده داشتیم که به ما اجازه ندادند به نقاشی پل‌ها دست بزنیم.
        شهرآرا: نقاشی دیواری یکی از تکنیک‌های فرهنگ‌ساز و تاثیرگذار است. به نظر می‌رسد این نوع زیباسازی از نظر ارائه پیام می‌تواند موفق‌تر از بقیه انواع هنرهای شهری باشد.
        ششکلانی: نقاشی دیواری سه سطح دارد. در سطح سه با استفاده از آن زشتی‌های شهر را می‌پوشانند و هویت مستقلی ندارد. در سطح دو با استفاده از آن دیوارهای طولانی و بی‌هویت را باید پوشش بدهیم. در سطح یک هم باید کارهای فاخر انجام شود. فعالیت‌هایی که در حوزه نقاشی دیواری در مشهد انجام شده است، هیچ کدام بر اساس این سطوح نبوده و آزمون‌وخطا بوده است. تازه از دو سال پیش به این نتیجه رسیدیم که باید به کیفیت کار اهمیت بدهیم. کارهای با ماندگاری زیاد، هزینه زیادی هم دارد که مدیریت شهری باید به این موضوع توجه کند. در این حوزه باید به تکنیک‌هایی مانند نقش‌برجسته و نقاشی دیواری با کیفیت بالا و کمیت کم روی بیاوریم.
        یزدی: نداشتن هویت شهری و منطقه‌ای، مشکل بزرگی بر سر راه زیباسازی شهری در مشهد است. هر منطقه‌ای در مشهد باید هویت منحصربه‌فردی داشته باشد و بر اساس این هویت زیباسازی شود. همچنین می‌توانیم از تکنیک‌های کهن استفاده کنیم که فراموش شده‌اند. در قرن‌های گذشته، آجرکاری یکی از شاخصه‌های معماری شهری در خراسان بوده است که قابلیت احیا شدن در این روزگار را
        دارد.
        شهرآرا: می‌توانیم امیدوار باشیم که در سال آینده با وجود زمان بیشتر و بودجه منطقی‌تر، المان‌های بهتری داشته باشیم و طرح استقبال از بهار جامع‌تر اجرا شود؟
        عرفان: هدف را برای مجموعه مدیریت شهری بگذاریم که این واجب است. ما از موازی‌کاری رنج می‌بریم. مدیریت‌های فعلی در شهرداری عملکرد خوبی دارند، ولی مشکل اصلی ما در رویکرد است. ما تلاش خود را می‌کنیم، ولی تا زمانی که ارکستر هماهنگ نشود، صدای خوبی از مجموعه سازها برنخواهد خواست. علاوه بر فراهم شدن زیرساخت‌ها، کیفیت اجزای مبلمان شهری نیز باید به‌طور هماهنگ ارتقا یابد. شکل‌گیری این هماهنگی در شان شورای شهر است که باید تصمیم بگیرد و این حوزه را به مدیریت واحدی بسپارد. ما هم برای سال آینده برنامه داریم و امیدواریم موازی‌کاری‌ها به حداقل برسد.
        ششکلانی: هنرمندان باید هم‌گرایی داشته و کاری به مدیریت شهری نداشته باشند. دانشگاه‌های رشته هنر و مجامع صنفی نیز باید دغدغه ارتقای سطح هنری خود را داشته باشند. کار مدیریتی فضای دیگری است. این هنرمندان هستند که باید با همفکری و مشورت با یکدیگر، اطلاعات و راهبرد به مدیریت شهری بدهند تا مدیران بتوانند بر اساس این داده‌ها تصمیم بگیرند. هم‌اکنون شوراهای تخصصی در مدیریت امور هنری فعال هستند، اما تصمیم‌گیری درباره اینکه چه کسانی در این شوراها عضویت داشته باشند، باید بر عهده مجامع صنفی هنرمندان باشد.
        یزدی: فعالیت صنفی در میان هنرمندان به بلوغ حرفه‌ای نیاز دارد که ما در این حوزه نتیجه‌ای نگرفته‌ایم. همین شوراهای تخصصی می‌توانند نسخه مسکن باشند، به شرط اینکه افراد متخصص با مشورت صاحب‌نظران برای عضویت در این شوراها انتخاب شوند.
        بینا- اشکذری


        کلید واژه ها: المانها - مدیریت شهری - مشهد -
        تعداد بازدید: 412
        نام:
        پست الکترونیک:
        شرح نظر:
        کد امنیتی:
         
        0 0
        آیا این مطلب را می پسندید؟ بله خیر
کلیه حقوق این سایت متعلق به شهرداری مشهد می باشد.
تامین و به روزرسانی محتوای این سایت توسط مدیریت امور هنری انجام میگردد
طراحی و پشتیبانی فنی: سازمان فناوری اطلاعات و ارتباطات شهرداری مشهد